Je houdt van je kind meer dan wat ook ter wereld — en toch voelt je je soms als een vreemde in je eigen relatie. Het seksueel verlangen is weg, of het is in elk geval niet meer wat het was. En het is moeilijk om erover te praten, omdat het voelt alsof je blij zou moeten zijn. Je bent blij. En toch mis je iets. Als dit je bekend in de oren klinkt, ben je zeker niet alleen.
Wat gebeurt er eigenlijk in je lichaam en geest?
Zwangerschap en bevalling veranderen het lichaam op manieren die tijd nodig hebben om te begrijpen — en nog veel meer tijd om te aanvaarden. De hormonen spelen een cruciale rol. Bij vrouwen die borstvoeding geven, is het oestrogeenniveau laag, en prolactine — het hormoon dat melkproductie stimuleert — onderdrukt vaak de seksuele lust. Dit is geen fout. Het is biologie. Het lichaam prioriteert het kind. Maar het helpt zelden als je in bed ligt en je voelt je kilometers verwijderd van je partner.
Voor mannen is het anders, maar niet per se makkelijker. Veel mannen ervaren dat ze zich inhouden uit consideratie voor hun partner — of dat ze simpelweg niet weten wat ze wel en niet mogen denken en voelen, nu de moederrol in de relatie is opgenomen. De psycholoog en relatietherapeut Sue Johnson, die achter de hechtingstheorie EFT (Emotionally Focused Therapy) staat, wijst erop dat grote levensveranderingen zoals ouderschap onze diepste hechtingsbehoeften kunnen activeren — en dat we vaak reageren door ons terug te trekken of elkaar weg te duwen, in plaats van dichterbij te komen.
Intimiteit is meer dan seks
Iets wat gemakkelijk verdwijnt in de babychtaos is de kleine intimiteit — de korte aanrakingen, de blik die net iets langer vasthoudt dan nodig is, het gesprek dat niet over slaap, eten of logistiek gaat. Onderzoeker en auteur John Gottman heeft decennialang paren bestudeerd en ontdekt dat het niet de grote romantische gebaren zijn die een relatie in stand houden — het zijn de kleine momenten van contact en erkenning. De zogenaamde "bids for connection". En daar is zelden energie voor als je uitgeput en overweldigd bent.
Dit betekent niet dat je relatie in gevaar is. Het betekent dat die aandacht nodig heeft. Er is verschil tussen het temporeel verliezen van lust — en het permanent verliezen van de verbinding met elkaar.
Wat kun je doen?
De eerste stap is vaak de moeilijkste: erover praten zonder het tot een probleem te maken dat opgelost moet worden. Niet "we hebben twee maanden niet geslapen" als een beschuldiging — maar "ik mis je" als een uitnodiging. Het gemis benoemen in plaats van de afwezigheid. Elkaar eraan herinneren dat je nog steeds een stel bent, niet alleen ouders.
Het kan ook helpen om de lat voor wat intimiteit inhoudt lager te leggen. Intimiteit is niet alleen seks. Het is elkaar vastpakken tijdens een film. Het is zeggen "ik ben blij dat jij het bent". Het is vragen "hoe gaat het echt met jou?" en op het antwoord wachten.
Seksueel verlangen komt zelden terug omdat je ertegenaan duwt. Het komt terug als het lichaam rust krijgt en de verbinding wordt heropgebouwd — in het tempo dat nu mogelijk is.
Wat mis je het meest in je relatie in deze periode — en heb je je partner dit verteld?
AIA knows these theories and can help you understand them in your own situation.
Open AIA →