یک روز آنها آنجا هستند. پیامهایی رد و بدل میشود، برنامههایی ریخته میشود، احساسی پیدا میکنید که دارد چیزی شکل میگیرد. و بعد — هیچ چیز. سکوت. دوباره پیام میفرستید. منتظر میمانید. بیش از حد لازم تلفن را چک میکنید. اما جوابی نمیآید. شما "غایب" شدهاید. و اگرچه شاید هرگز آن فرد را رودررو ندیده باشید، اما این تجربه میتواند به طرز شگفتانگیزی دردناک باشد.
چرا اینقدر درد میکند؟
غیبت کردن فقط بیادبی نیست. این نوعی نادیده گرفتن اجتماعی است — و مغز ما به همان شدت درد جسمی به آن واکنش نشان میدهد. محقق نائومی آیزنبرگ از دانشگاه UCLA نشان داده که طرد اجتماعی همان نواحی مغز را فعال میکند که درد بدنی فعال میکند. وقتی کسی بدون توضیح ناپدید میشود، خلأیی به جا میگذارد که ما به طور خودکار سعی میکنیم آن را با تفسیرهای خودمان پر کنیم. من چه اشتباهی کردم؟ خیلی زیاد بودم؟ یا خیلی کم؟
چیزی که غیبت کردن را به ویژه سخت میکند، نبود پایان منطقی است. ما انسانها نیاز عمیقی به درک کردن داریم — به انگلیسی به آن "need for cognitive closure" میگویند. وقتی توضیحی دریافت نمیکنیم، ذهن ما شروع به کار اضافی میکند. گفتگوها را مرور میکنیم، به دنبال نشانههایی که شاید نادیده گرفتهایم میگردیم، و در بسیاری موارد در نهایت خودمان را مقصر میدانیم. این عدم قطعیت میتواند مدتها پس از رفتن آن فرد، در بدن و عزتنفس ما باقی بماند.
این کار چیزی درباره آنها میگوید — نه درباره شما
گفتنش آسان است، اما احساس کردن آن به عنوان واقعیت سختتر. با این حال ارزش دارد که به آن چنگ بزنیم: تصمیم به غیبت کردن معمولاً بیشتر به توانایی طرف مقابل در مواجهه با ناراحتی ربط دارد تا ارزش شما به عنوان انسان. خداحافظی کردن شجاعت میخواهد. نیاز دارد که بتوانید ناامیدی شخص دیگری را تحمل کنید — و همه این را یاد نگرفتهاند.
این بدان معنا نیست که درست است. اما میتواند کمک کند که غیبت کردن را به عنوان اطلاعاتی درباره عدم تطابق ببینید تا اینکه آن را حکمی بر شما بدانید. فردی که سکوت را به جای پیام کوتاه و صادقانه انتخاب میکند، در واقع چیز مهمی درباره خودش به شما نشان میدهد — و این که آنها چه کسی هستند.
اگر این تجربه را داشتهاید و میخواهید بیشتر درباره مواجهه با چنین موقعیتهایی صحبت کنید، AIA همیشه آماده گوش دادن و همراهیتان در فهم این احساسات است.
AIA knows these theories and can help you understand them in your own situation.
Open AIA →