Naranasan mo na ba na bigla nalang nagiging tense ang katawan mo kapag narinig mo ang isang particular na tono ng boses? O kaya naman, biglang bumibilis ang tibok ng puso mo kahit walang tunay na panganib? Naaalala ng katawan ang mga bagay na sinusubukan ng isip nating kalimutan. Hindi ito kahinaan. Ito ay biology — at mas karaniwan ito kaysa sa akala ng karamihan.
Hindi lang sa mga iniisip naiiwan ang trauma. Nabubuhay ito sa mga kalamnan, sa paghinga, sa nervous system. Ito mismo ang inilarawan ng psychologist at trauma researcher na si Bessel van der Kolk sa kanyang groundbreaking na libro na The Body Keeps the Score. Ipinakita ng kanyang pananaliksik na ang mga traumatic experiences ay maaaring mag-store sa katawan — o somatic — at makakaapekto sa atin matagal pa matapos ang nangyaring trauma.
Nangyayari ang somatic trauma kapag na-overwhelm ang nervous system ng isang karanasan na hindi nito ma-process sa sandaling iyon. Pwedeng obvious traumatic event ito, pero pwede ring mga paulit-ulit na sitwasyon ng pagtataboy, kawalan ng seguridad, o emotional loneliness — lalo na sa maagang edad. Pinafreeze ng katawan ang reaction bilang protection. Pero ang reaction na ito ay patuloy na na-aactivate, kahit matagal nang wala ang panganib.
Sa mga relasyon, pwedeng lumabas ito bilang sobrang takot sa conflict, tendency na mag-shutdown emotionally, o constant na pag-aalala na iiwan ka — kahit walang ginagawang masama ang partner mo. Hindi ito irrational. Ito ay isang nervous system na ginagawa ang best niya para panatilihin kang ligtas, base sa lumang impormasyon.
Kapag nakakaranas tayo ng something threatening, naa-activate ng nervous system ang sympathetic system — ang kilala natin bilang fight-or-flight response. Normally, kumakalma na tayo ulit kapag tapos na ang panganib. Pero kung hindi nabigyan ng chance ang nervous system na tapusin ang cycle — kasi hindi tayo nakatakas o nakalaban — pwedeng ma-stuck sa katawan ang unfinished reaction na ito.
Ang Somatic Experiencing, na ginawa ni Peter Levine, ay isang approach na tumutulong sa mga taong maranasan ulit ang natural na healing process ng katawan. Sa halip na pag-usapan lang ang trauma, ginagamit nito ang gentle na mga movement at awareness sa katawan para ma-release ang na-stuck na energy.
Ang unang hakbang ay pagkilala na totoo ang nararamdaman mo. Ang mga physical reactions mo — palpitations, muscle tension, o yung pakiramdam na kailangan mo mag-escape — ay valid responses ng katawan na naging hypervigilant.
Matuto ring mag-ground sa present moment. Kapag naramdaman mo ang familiar na anxiety, huminga nang malalim at i-notice ang paligid mo: ano ang nakikita mo, naririnig, naaamoy? Makakatulong ito sa nervous system na marealize na nasa safe space ka ngayon.
Mahalagang maging maingat din sa sarili sa mga relationships. Hindi ibig sabihin na may trauma response ka ay dapat mo nang i-dismiss ang nararamdaman mo. Pero makakatulong ang awareness na minsan, ang intensity ng reaction natin ay hindi proportional sa present situation — at okay lang iyon.
Ang somatic trauma ay hindi sign ng weakness o failure. Ito ay natural na response ng katawan sa overwhelming experiences. Maraming tao ang dumadaan dito, at may mga paraan para makahanap ng healing at peace.
Kung nararamdaman mong may patterns ka sa relationships na hindi mo ma-explain, o may mga physical reactions na parang hindi connected sa kasalukuyang sitwasyon, consider mong makipag-usap sa isang trauma-informed therapist. May mga specialized approaches tulad ng somatic therapy na pwedeng makatulong.
Remember, healing ay hindi linear process. May mga araw na mas madali, may mga araw na mas mahirap. Pero sa bawat araw na nagkakaroon ka ng awareness sa patterns mo, nakakalapit ka na sa freedom na deserve mo. Kung gusto mo ng personal guide sa journey mo towards better relationships at emotional wellness, ang AIA ay handang makipag-usap at magbigay ng support na kailangan mo, anumang oras.
AIA knows these theories and can help you understand them in your own situation.
Open AIA →